ماده ثانيه : از براى تائيد دوستى و اتحاد دو دولت در هر سه سال شخصى از آن دولت در ايران و شخصى هم از ايران در آن دولت بوده اخراجات ايشان از طرفين داده شود . ماده ثالثه : اسراى طرفين مرخص بوده بيع بر ايشان روا نبوده هر يك كه خواهند كه به وطن بروند ممانعت نشود تذييل حدود و سنور زمان سلطان مراد خان تحقيق شده حكام سرحدات از حركاتى كه منافى دوستى است احتراز كنند . و سواى آن اهالى ايران احوال ناشايستى را كه در زمان صفويه احداث شده كليا تارك و در اصول عقايد به مذهب اهل سنت سالك بوده خلفاء راشدين را به خير و ترضى ياد نمايند و آن جماعت كه منبعد به كعبهء معظمه و مدينه مشرفه و باقى ممالك اسلام شده از ايشان دورمه « 2 » و سائر وجوه خلاف شرع و حساب مطالبه نشود و همچنين در عتبات عاليات هم مادام كه در دست آن جماعت مال تجارت نباشد به حكام و مباشرين بغداد باج نخواهند و هر يك كه مال تجارت داشته باشند مال حسابى از ايشان خواسته زياده طلبى نشود و از اين طرف نيز با تجار و اهالى اروميه به همين منوال عمل شود . و نيز از تاريخ الانعقاد صلح آنچه از اهل ايران به روم ، از روم به ايران آيند حمايت نشده به وكيلان يكديگر تسليم نمايند . ان شاء الله تعالى اين دوستى و محبت در ميانه دو دولت عظمى و اخلاف و اعقاب اين دو خانواده كبرى مخلد و برقرار باشد . خاتمه : چون جناب نظيف افندى كه از جانب دولت عليه عثمانيه آمده بود حالا كه شهر شعبان المعظم سنه هزار و صد و پنجاه و نه هجرى مطابق بارس ائيل « 3 » است به قبول شروط و قيود مذكوره به موجب اذن و رخصت نامهء همايون كه در دست داشتند با عاليجاه مشار اليه تمسك مهر كرده به سركار خلافتمدار شاهنشاهى سپرد . لهذا كمترين بنده آستان خلافت نشان كه از طرف قرين الشرف اقدس مامور به انجام و ختام امر مزبور بود اين تمسك را مهر كرده تسليم نمود مشروط به اين كه منبعد از طرفين ايلچى بزرگى كه در مرتبه مساوى باشند تعيين و مقارن نوروز با تصديق نامه‌هاى داله بر قبول مراتب مسطوره و انعقاد عهود مذكوره

--> ( 2 ) - درومه - حق توقف . ( 3 ) - بارس ائيل - سال پلنگ ، سومين ماه از تقويم حيوانى .